Για την παράσταση:

Μετά από σαράντα χρόνια επιτυχίες, τα ΚΑΣΚΑΡΙΚΙΑ θέλουμε να εκφράσουμε τις ευχαριστίες μας για όσα έφτιαξαν αυτήν την παράσταση: Ευχαριστούμε τον ΟΑΣΘ, τους οίκους τελετών των πόλεων και της επαρχίας, τους θεατρικούς σκηνοθέτες που δεν δίνουν μια για τους ηθοποιούς τους, την περήφανη ελληνική οικογένεια που τρώει τα παιδιά της, τα AirBNB που κάνουν τις γειτονιές μας ανοίκειες, τα αφεντικά που μας τρώνε τη ζωή, τα έξυπνα κινητά που είναι πάντα εκεί για να μην είμαστε μαζί. Ευχαριστούμε το φόβο, την ατολμία, τις αμφιβολίες, τους συμβιβασμούς, τα ξεσπάσματα, μα πάνω απ’ όλα ευχαριστούμε την αντίσταση, που όσο εσωτερική, όσο μικρή κι αν είναι, όσο καθημερινή και κρυφή, είναι πάντα εκεί, έτοιμη να εμφανιστεί, ισχυρή, μη αναστρέψιμη και λυτρωτική.

5 μικρές ιστορίες καθημερινής αντίστασης για το πόσο μας παίρνει να αντιστεκόμαστε μέσα στο ζόρι της καθημερινότητας.

Ταυτότητα Παράστασης

Σκηνοθεσία: Τα ΚΑΣΚΑΡΙΚΙΑ!

Κοστούμια: Τα ΚΑΣΚΑΡΙΚΙΑ!

Μουσική επιμέλεια: Τα ΚΑΣΚΑΡΙΚΙΑ!

Σχεδιασμός αφίσας/ προγράμματος: Νίκη Λαμπαδά

Κατασκευή σκηνικού: Ιάσονας Σιδηροφάγης

Οργάνωση παραγωγής: Τα ΚΑΣΚΑΡΙΚΙΑ!

Επί σκηνής: Τα ΚΑΣΚΑΡΙΚΙΑ!

Κατά την διάρκεια της παράστασης ακούγονται διασκευασμένα τα τραγούδια: Χωρίς αναπνοή, Βασιλική, Ο ύμνος του ΕΑΜ και ένα μέρος των στίχων από το Τunnel της Seirene 0-100.

Ευχαριστούμε πολύ τον Κώστα και την Αλεξία για τις πολύτιμες κατασκευαστικές και σκηνογραφικές συμβουλές τους, τον Ιάσονα για το μεράκι του και για την κατασκευή του κορυφαίου μας σκηνικού, τα αιώνια παιδιά του Δικτύου Καλλιτεχνών που για 4 χρόνια αλληλεπιδράσαμε καλλιτεχνικά και νιώσαμε κι ωραία μετά, ευχαριστούμε τη Νίκη, τη Νιόβη, τον Οδυσσέα, τον Δημήτρη, τον Βασίλη, την Αλκυόνη, την Ρόζη για την έμπνευση, την εμπιστοσύνη και τα σχόλια τους σε όλη την δημιουργική διαδικασία, τα συντρόφια μας από το Ελευθεριακό Στέκι Βικτουαρ για την υπομονή και την συμπόρευση στους δρόμους μέχρι να γυρίσουμε πίσω στο μεγάλο μας σπίτι. Επίσης ευχαριστούμε όλους τους αυτοοργανωμένους χώρους και καταλήψεις που μας έδωσαν το χώρο και το χρόνο να μοιραστούμε αυτό το εργάκι που έχει πλάκα, λίγο κλάμα, ωμό ρεαλισμό και μιλάει για πολιτικά ζητήματα που μας αφορούν όλα.

Τι είναι αυτά τα Κασκαρίκια;
Γεια σας! Είμαστε τα ΚΑΣΚΑΡΙΚΙΑ!

Μια αυτοοργανωμένη καλλιτεχνική κολλεκτίβα που ξεκινήσαμε φέτος να φτιάχνουμε μια παράσταση με κύριο στόχο να παιχτεί σε αυτοοργανωμένες δομές (καταλήψεις, στέκια) ανά την Ελλάδα. Η έμπνευση μας για τη δημιουργία αυτής της ομάδας, προέκυψε μέσα από την κοινή μας καλλιτεχνική αλληλεπίδραση στο Δίκτυο Καλλιτεχνών -μια καλλιτεχνική ομάδα που στεγαζόταν στην κατάληψη Libertatia-, μέσα από τα αυτοοργανωμένα καμπαρέ που διοργανώναμε στην πόλη της Θεσσαλονίκης (αλλά και αλλού). Ως κομμάτι του ευρύτερου α/α/α χώρου θεωρούμε πως οι ιδέες μας και ο τρόπος με τον οποίο έχουμε επιλέξει να λειτουργούμε, μπορουν να ευδοκιμήσουν μόνο σε χώρους όπου δεν περιορίζεται από κανέναν η πολιτική ή η προσωπική έκφραση, όπου δεν υπάρχουν ιδιοκτήτριες, μεσάζοντες, υπεύθυνοι που θα σου απαγορεύσουν την είσοδο. Ανοιχτοί δημόσιοι χώροι, καταλήψεις και γενικότερα δομές του κινήματος μπορούν να στεγάσουν ομάδες με καλλιτεχνικό χαρακτήρα, οι οποίες έχουν τη δυνατότητα μέσα από τις δράσεις τους να απευθυνθούν σε ένα ευρύτερο κοινωνικό σύνολο. Γι’ αυτό κι επιλέγουμε να κάνουμε τις πρόβες μας στο Ελευθεριακό Στέκι Victoire -τον νέο χώρο των ομάδων που στεγάζονταν στην κατάληψη Libertatia λόγω της εκκένωσης της- γιατί με τη σειρά μας θέλουμε να στηρίξουμε αυτούς τους χώρους όσο περισσότερο μπορούμε.

Λειτουργούμε με οριζόντιες διαδικασίες, χωρίς ιεραρχία, ώστε το κάθε άτομο να εκφράζεται δημιουργικά κι όπως πραγματικά θέλει στις πρόβες. Μέσα από αυτό το ταξίδι, δεν σταματάμε ποτέ να μαθαίνουμε τι σημαίνει να σκεφτόμαστε να δημιουργούμε και να πράττουμε συλλογικά. Ψάχνουμε τους τρόπους όπου η συγγραφή, η σκηνοθεσία, η υποκριτική, και η σκηνογραφία, μπορούν να συνυπάρχουν με ισότιμους όρους, όπως και η αλληλεπίδραση με το κοινό. Γι’ αυτό οι παραστάσεις μας επιλέγουμε να μην έχουν εισιτήριο, για να είναι όσο το δυνατόν πιο προσβάσιμες σε περισσότερο κόσμο. Για την οικονομική ενίσχυση της ομάδας θα κυκλοφορεί ένα καπέλο στο τέλος της παράστασης, έτσι ώστε όποιο άτομο θέλει να μπορεί να μας στηρίξει.

Αν θα ταίριαζε κάπως να περιγράψουμε τι είναι αυτό που έχουμε ετοιμάσει, θα το κατατάσσαμε στην κατηγορία του πολιτικού λαικου θεάτρου. Σε γενικές γραμμές, θέλουμε να πιστεύουμε ότι ατο εργάκι μας έχει πλάκα, λίγο κλάμα, ωμό ρεαλισμό και μιλάει για πολιτικά ζητήματα που μας αφορούν όλα. Η παράσταση μας είναι σπονδυλωτή, με πέντε αυτοτελείς ιστορίες με κοινό θέμα, τις μικρές πράξεις καθημερινής αντίστασης.

Κι ένα υστερόγραφο: μια μεγάλη αγκαλιά στις Τσιριτσάντσουλες, μια ομάδα που αποτελεί για μας έμπνευση και πρότυπο. Πιστεύουμε ότι είναι πολύ σημαντικό να οργανώνουμε τις ζωές μας συλλογικά, άρα και την τέχνη μας. Σε μια εποχή που το σύστημα μας εξωθεί σε όλο και μεγαλύτερη εξατομίκευση και αποξένωση, η ανάγκη να επιμένουμε, να φτιάχνουμε ομάδες και να τις φροντίζουμε είναι για μας ζωτική.